Türkiye’de büyük yıkım yaratan 7.7 ve 7.6 şiddetindeki Kahramanmaraş merkezli zelzelelerin akabinde dünyanın dört bir yanından kurtarma grupları, yıkılan bölgelerde mucizeler yarattı. Macaristan Ulusal Afet İdaresi Genel Müdürlüğü’ne bağlı İtfaiyeci Yarbay Dániel Mukics, zelzeleden 47 saat sonra Antakya’da, enkaz altından kurtardıkları Selma isimli bayanın kıssasını Cumhuriyet’e anlattı. 55 kişilik grup, Selma’yı “cennetten bir köşe” olarak pazarlanan, zelzelelerde çok sayıda şahsa mezar olan Rönesans Rezidans’tan çıkardı. Takım, Selma’nın artık nasıl olduğunu merak ediyor ve bu öykü aracılığıyla kendisine ulaşmak istiyor.
Yarbay Mukics, öyküye şöyle başlıyor: “8 Şubat, Çarşamba. Antakya’da saat sabahın dördü. Yıkıcı zelzeleden 47 saat sonrası. Hava eksi 9 derece. Kalıntıların üstünde ve altında sadece Macar itfaiyeciler çalışıyor, öteki tüm arama kurtarma grupları gece çöktüğü için durdu. Arama köpekleri, arama kameraları ve akustik araçlarla devasa bir binanın kalıntılarını araştırıyorlar. Rönesans Rezidans, zelzeleden evvel otel ve apartman fonksiyonu gören üç bloktan oluşan devasa bir yapıydı. Yüzme havuzları, fitness salonu ve yeraltı otoparkı ile donatılmış devasa bina, sarsıntı sırasında yan tarafına yanlışsız devrildi.”
Antakya’da, Rönesans Rezidans’ın enkazı altındaki Selma, Macar gruptan Yüzbaşı Laszló Kormos’un elini tutuyor. (Foto: Roland Farkas)
Zamana karşı yarış sürerken Mukics, Macar takım HUNOR’un dört itfaiyeciden oluşan ünitelerinden birinin, Macarlar için belirlenen hasarlı bölgenin hala incelenmemiş bir kısmına gittiğini anlatıyor. İtfaiyeci Binbaşı Roland Farkas liderliğindeki küçük takımın, daima ve güçlü artçı sarsıntılara karşın binanın 3. blokunun kalıntılarına giderek daha fazla teşebbüste bulunduğunu söyleyen Mukics, şöyle devam ediyor:
“Ekip, ‘Şşş! Sessiz ol! diye uyarıyor. Çok yumuşak, boğuk bir bayan sesi duyuyorlar. Çabucak sesin tarafına hakikat gitmeye başlıyorlar. Oraya sırf dört ayak üstünde sığabilir ve sonra yalnızca sürünerek ilerleyebilirler. Enkazın altında mahsur kalan bir bayan Türkçe bağırıyor. Dört itfaiyeci Türkçe bilmiyor, bayan da Macarca bilmiyor ancak biraz İngilizce ile birbirlerini çok âlâ anlıyorlar:
– İsmin ne senin?
– Selma.”
Başı kaygıda olan şahısla, mümkün olduğunca inançta hissetmesi için bağlantı kurmanın çok kıymetli olduğunu söyleyen Yarbay Mukics, bu sırada İtfaiyeci Yüzbaşı Laszló Kormos’un da bayanın elini tuttuğunu belirterek, “Kadına ismini soran kişi olan Kormos, daha sonra öteki grup üyelerine, ‘Adı Szalma (Salma)’ diyor.
‘Salma değil Selma!’ diye sesleniyor bayan.
‘Sakin ol Selma, seni kurtaracağız!’ diye yanıtlıyor grup.”
YEDİ SAAT BOYUNCA KAZDILAR
Mukics, yıkıntıların altında mahsur kalan bayanın, itfaiyecileri düzeltecek kadar şuurunun yerinde olduğuna dikkat çekiyor. Macar takım, bu diyaloğun akabinde Selma’yı kurtarmak için yedi saat boyunca enkazı kazıyor, harabeleri topluyor, beton blokları ve mobilyaları kesiyor. Mukics, bu anlarda Selma’nın ise daima latife yaptığını, rahatladığını ve itfaiyecilerin elini tutmaya devam ettiğini aktarıyor.
Ekibin, yıkılan binayı, kırklı yaşlarındaki bayan için “kelimenin tam manasıyla, on tırnağıyla beş metre boyunca kazmak zorunda kaldığını” söyleyen Yarbay Mukics, kelamlarını şöyle tamamlıyor:
“Tüm HUNOR grubu, kurtarılan bayanın ismini ezberledi. Selma’nın artık nasıl hissettiğini merak ediyorlar. Grup, kurtarılan tüm insanları yüreklerinde tuttu lakin Selma’nın kurtarılması, bayanın elini tutup, birbirleriyle karışık bir lisanla konuşmaya devam ettikleri uzun çaba, sonsuza dek içlerine kazındı. Selma’nın azmi ve gayreti hepimiz için bir örnek. İlah seni korusun Szalma! Tüm bu dehşetten kırık bir bacakla kaçtığın için mutluyuz! Bu kıssa sana ulaşırsa bizimle irtibata geç, nasıl olduğunu merak ediyoruz.”
