Karadeniz’de yük taşınan kolanlar süs eşyası oldu

featured
Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala

KARADENİZ’de kırsal kesimde yaşayanların tarla, bağ ve bahçelerden ot, çalı ve çırpıları sırtlarında taşırken kullandıkları el dokuması ‘kolan’ ismi verilen ipler, artık süs ve ikramlık eşya için talep ediliyor. Ordu‘nun Gülyalı ilçesinde kolan dokumacılığı yapan Güllü Cebeci (50), “Kolanlar el emeği olduğu için daha çok aksesuar, süs ve ikramlık olarak isteniyor” dedi. ’15 YAŞINDAN BU YANA KOLAN DOKUYORUM’Ordu’nun Gülyalı ilçesi Kestane Mahallesi’nde yaşayan Güllü Cebeci de, meskeninde kolan dokuma kültürünü yaşatmaya çalışıyor. Kolan dokumayı babaannesi ve annesinden öğrendiğini belirten Cebeci, “Çocukluğumuzda babaannem ve annem dışarıda ve meskende kolan dokurlardı. Biz de onları izlerdik. Onların yanına gide gele kolan dokumayı öğrendik. 15 yaşından bu yana kolan dokuyabiliyorum. Komşularım yıllar evvel kolan dokuduğumu öğrendiklerinde benden talep etmişlerdi. Ben de bunu meslek haline getirdim. Talep olduğunda yapıyorum ve satıyorum” diye konuştu. ‘ÖNCE İPLERİ SEÇİYORUZ’Kolan dokumaya ipleri belirleyerek başladıklarını tabir eden Cebeci, “Kolan dokumasına başlamadan evvel ipini hazırlıyoruz. Örneğin müşterilerin renk tercihi varsa o doğrultuda ipler seçiyoruz. İpini hazırladıktan sonra dokuyacağımız yeri hazırlıyoruz. Kolan tezgahının iki çeşidi bulunuyor. Ben ‘kon’ olarak bilinen tezgahı kullanıyorum. Yani karşılıklı iki direğe tek kat olarak bağlayarak dokuma yapıyorum. Bu iki ipin ortasından ipi geçiriyorum. Daha sonra kılıç diye tabir edilen vurma aracıyla ipleri sıklaştırıyorum. Kolanlar istenilen uzunlukta yapılabiliyor. Küçük isteyen yapabiliyorsun. Darlığı genişliği büsbütün kolan yaptırmak isteyenin talebine bağlı. Standarttı bir köy insanı için 4,5 ile 5 metre oluyor. İkiye katlanıldığında 2,5 metre oluyor. 1 kolanı tek başıma yaklaşık 5 saatte dokuyorum” halinde konuştu.’YÜKLERİN TAŞINMASINI KOLAYLAŞTIRIYOR’Kolanların yük taşımada hayatı kolaylaştırdığını kaydeden Cebeci, “Kolanlarla odun, çalı üzere yüklerimizi taşıyoruz. Sepetlerimiz oluyor. Onlara takarak, taşımasını kolaylaştırıyoruz. Yani köy yerinde kolan lazım oluyor. Bu kolanlar yük taşıdığımızda omuzlarımızı kesmiyor. Artık hazır kolanlar çıktı. Onlarla yük taşındığında omuzlarımız iz yapabiliyor. Bunlar daha iyi” sözlerinde bulundu.’KOLANLARA TALEP AZALDI’Kolanlara talebin azaldığını da vurgulayan Cebeci, “Köyde çalışmaya giden insan olmadığı ve tembellik çoğaldığı için kolanlara çok fazla talep olmuyor. Artık köyde yük taşıyan da kalmadı. Daha doğrusu köylerde kimse kalmadı. Eski toprak olanlar hala kolanlarıyla taşıma yapıyor lakin yeni kuşak yük taşımıyor. Bu nedenle kolanlar daha çok aksesuar, süs ve ikramlık olarak isteniyor. O da el emeği olduğu için. Bir de makinelerle yapılan plastik kolanlar çıktı. Onlar da dokumacılığın bitmesindeki en büyük etkenlerden biri” dedi.’KOLANLAR SIRTIMIZA ZİYAN VERMİYOR’

Kolanla atına yüklediği odunları taşıyan Nezir Cebeci ise, “Kolanları hala kullanıyoruz. Zira hayvanlarımızın giremeyeceği yerler var. Oralarda hayvanları yüklemek için kullanıyoruz. Şelek dediğimiz sepetler var. O şeleklere de takıyoruz. Sırtımızda kolanla hafif yükleri taşıyoruz.  Kolanlar bedenimize da ziyan vermiyor. Sırtımıza aldığımız yükleri kolanlar hafifletiyor. Bir omuz da getirmek üzere olmuyor” dedi.

Kaynak: Demirören Haber Ajansı / Mustafa KIRLAK

Tıkla ve oyla!
[Toplam: 0 Ortalama: 0]

0
mutlu
Mutlu
0
_zg_n
Üzgün
0
sinirli
Sinirli
0
_a_rm_
Şaşırmış
Karadeniz’de yük taşınan kolanlar süs eşyası oldu

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Giriş Yap

Giriş Yap

FavoriOrdu ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!

cam show
skype show
skype cam show
whatsapp cam show
cam show
skype show
skypecam show